Monday, January 18, 2016

నిన్నొదిలెళ్ళిపోవాలనుంది


నాతో వున్న నేను నమ్మిన ఎన్నింటితో పాటు
నిన్నూ ఒదిలి దూరం గా
వెళ్ళిపోవాలనుంది.
నా వెనుక ఎవరి కన్నుల అంచుల్లోనో
నీరుబుకుతున్న ఆందమైన అనుభూతేదీ లేదే అని
తెలిసి మది రోదిస్తున్నా మనోభావనలు
బయటికి కనబడనీయకూడదనుకుంటూ
లెక్కలు వేసుకుంటున్నాను.
క్షణాల్ని, గడియల్ని .... రోజుల్నీ శోధిస్తూ
నా ఆత్మ లోతుల్లోంచి వింటూ
పాతబడిపొతున్న అవే మాటల గుసగుసలను
అప్పుడప్పుడూ అనుకుంటుంటాను.
పునఃప్రారంభం చేస్తున్నానేమో అని
గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా .... ఇలానే
నాకు నేను సర్ధి చెప్పుకుంటూ వచ్చి
చివరికి ఇప్పుడే నీతో అన్నాను.
వెళ్ళిపోతున్నాను అని,
నాది అనుకున్న తెలిసిన అన్నింటికీ సెలవు అని 


నిజం! పిల్లా నిన్ను నేను ప్రేమించాను.
నిన్నైనా నాతో జతగా పొందుదామని
ఎంతగానో ప్రయత్నించాను. 
కానీ కోల్పోయాను.
కోల్పోయాను నన్ను నీ కళ్ళలో 
ఎందుకో అనిపిస్తుంది ఎప్పుడూ ఇంతేనా అని
అంతే కాదు ఆ బలహీన క్షణం లో అనిపిస్తుంది.
కొన్ని గంటలైనా బ్రతకగలనా నీవు లేక అని.
ఆవేదన తో కళ్ళు మూసుకుంటే .... నీవే అంతటా
నా ఆలోచనల్లో నన్ను వెంటాడుతూ 
ఎక్కడివరకో తెలుసా .... ఆకాశం అంచు ప్రకాశంలో
నా కళ్ళు బైర్లు కమ్మే చోటు వరకూ
కానీ, అది న్యాయం కాదు పిల్లా! 
నన్ను వెళ్ళిపోనీ .... దూరంగా
ప్రశాంతత దొరుకుతుందేమో చూస్తాను.
అందుకే అన్నీ ఒదిలేస్తున్నాను నీతోనే
నేనెరిగిన నాకు తెలిసిన అన్నీ ... ఇక్కడే
అయ్యో .... ఎందుకిలా!?
అన్నీ కావాలనిపిస్తూ ఏదీ వద్దనుకునే ఈ మనోస్థితి
వింతగా ఇదేమిటి
నీ అన్నీ, నా అన్నీ నావే కావాలనిపిస్తూ
నువ్వూ నీ మందహాసమూ వద్దని కావాలనిపిస్తూ
ఈ ఒక్కసారికి మాత్రం, దూరంగా వెళ్ళనీ నన్ను