Thursday, February 21, 2019

హృచ్ఛయ రాగం



తియ్యని బాధ
తీరని దాహం
అభౌతిక స్పందన
మూలంగా
అల్లిన రచన 
నిజం
ఎద రాగమైతే
ఎంత కష్టమో
సంక్షిప్తీకరించడం
శీఘ్ర భావోద్వేగాల 
అక్షర,
పదరూపీకరణ 
ఏం రాసినా ....
సరి కాదనిపిస్తూ 
మరోలా రాయాలనిపించే
ఆ హృదయారాటమే ....
ప్రేమ
ప్రేమ, అనేక
ప్రతీక్ష, నిరీక్షణల
నిరంతర
అగమ్య ఆవేదన
కురచ కొమ్మలు
ఒకదానితో ఒకటి 
అందంగా
అంటు కట్టుకుని
అరణ్యంలా ఎదిగే
పరిణామక్రమం ....
విషమ పరిస్థితుల్ని
ఎన్నింటినో తట్టుకుని
ఎదురీది కాలానికి

Tuesday, February 19, 2019

అనంతభావన




ప్రేమకు తెలుసు
ప్రేమ, ప్రేమ ప్రేమను
గుర్తిస్తుంది.
పరిసరాల్లో
అణువు అణువులో
ఎక్కడ ఎలా ఉన్నా

ప్రేమ ప్రేమను
చూస్తుంది.
ఒక అద్దంలో
ప్రతిబింబం
రూపం చూసినట్లు

చూడటానికి కళ్ళు
అవసరం లేకపోయినా
గుడ్డిది కాదు
ప్రేమ ....
బహు విస్తృతం అది
సర్వత్రా విస్తరించి

అది ఒక వరద 
ఒక ఉప్పెన ....
తాకుతుంది
దాని ప్రతిచర్యా
సఫలతకై
రక్తాశృవులు చింది 

ఏ రంగు లేని
ఒక నీడ అని అనలేని
ఏ రూపమూ
ప్రత్యామ్నాయమూ కాని
చైతన్యం .... అది
ప్రతి శ్వాసద్వారా
ఆత్మను స్పర్శిస్తూ 

ప్రేమ కూడా
ప్రేమను ప్రేమిస్తుంది. 
అది ఒక అనంత అపార
మహోన్నత
అద్వితీయ
శాశ్వతత్వం శక్తి

అందుకే
మమైకం అవ్వాలి 
మనం .... ప్రేమతో ప్రేమలో
దేన్నైనా చూడగలిగిన
చెయ్యగలిగిన
అనంతఅస్తిత్వ పవిత్ర
ప్రేమభావనలో  


Thursday, January 17, 2019

ఆవేశం ముగ్గు



అతి సులభమే రాయడం
కవిత్వం
ద్యాసగా కళ్ళు మూసుకుని
అసరళీకృతమైనా సరే అని
రాస్తే

రాయాలి
బాధ ఆవేశాలను చూసి
అనుభూతి చెంది

నెమరువేసుకోవడాలు
స్వయం జ్ఞాపకాలు జ్ఞప్తి తెచ్చుకుని
ప్రతి రచనలోనూ తన్ను తాను
ప్రతిష్టించుకోవడాలు
నిఘంటుశోధనలు
నానార్థ పదాలకై పరితపనలు
లేకుండా

వ్యాకరణం భావ స్వేచ్చను ....
ఆవేశాన్ని కట్టడి చేసి 
బాధ భావనానుభూతి
ప్రవహించదు
ముందుకు కదలదు
ఎదగదు
అక్కడే కూర్చుండిపోయి
కేవలం అందంగా
ఆంతర్యం తత్వరహితంగా మిగిలి
మరిచిపోయే
ఒక గతమైపోతుందే కాని 

అందుకే
ఒక్కసారి చదివి
వెంటనే మర్చిపోయే
ఎన్నో అసంఖ్యాక కాగితాలలో
కాగితంలా మిగిలిపోని
కథలు, కవితలు సాహిత్యం
రాయాలని ఉంటే ....
కేవలం కావ్య సరళి లోనే
రాయాలని రాయడం
మానెయ్యాలి

Tuesday, January 1, 2019

రాత్తిరి




చీకటి మాటలాడుతుందని
అనిపిస్తుంది. 
తనలో....తను

వంకరటింకరగా
మెలికలు తిరిగిన
సిరలు ధమనుల్లో
ప్రవహిస్తున్న రక్తం లా
శబ్దం చేస్తూ 

అన్నవాహికల్లో
జీర్ణించబడని పదార్ధాలు
ఆరనిమంటల
చితి రహశ్యాల్లా 
భూస్తాపితం కాబోతూ 

ఏ స్పృశించే
మైకపు భావనల
కలల కవ్వింపులు
అరుపుల్లా  
ఆర్తనాదాలౌతూ   

ఎక్కడో .... మెరిసే
మిణుగురుల తళతళల్లో
కీచురాళ్ళ ద్వనుల్లో
నెమ్మదిగా నిశ్శబ్దం
తోమబడుతున్నట్లు

ఉరమని మెరుపు
భయంలా
స్వాగతించని కష్టాలు
శ్రుతివ్యత్యయంగా వినిపించిన
పిడేలు రాగంలా 

మార్గమధ్యంలో
భూతమేదో అడ్డం వచ్చి
బలంగా డీకొట్టి 
కదులుతున్న వాహనం
ఆగిన అరుపులా

ఆగి,
అంతలోనే ఏమీజరగనట్లు
నాజూకు గా
నీడగా మారి
జారుతున్న ప్రవాహంలా 

పొడుగ్గా పెరిగిన గోళ్ళతో
చావు శిలాక్షరాలను
సుందరంగా చెక్కుతూ
అంతలోనే
పిచ్చిగీతలేవో గీస్తున్నట్లు

పాతాళం లోంచి ఏ స్త్రీమూర్తో
బలహీన స్వరంతో
భీతావహురాలై చేసిన 
విషాధాలాపన లా
చీకటి మాటలాడుతున్నట్లు

Sunday, December 30, 2018

ఊపిరాడ్డం లేదు



బహు భారమై .... శ్వాస నిశ్వాసలు
ప్రభావితమై ఊపిరితిత్తులు
బలహీనంగా కొట్టుకుంటున్న
గుండె ప్రతిధ్వనులు వినిపిస్తున్నాయా  

మరిచిపోయిన పాట శ్రావ్యంగా పాడలేని
ఆకాశం నుండి నేల రాలిన
ఆ బక్క బలహీన పక్షి
ఓటి రెక్కలు చేస్తున్న శబ్దం వినిపిస్తుందా

ఏనాడో రాలి ఎండిపోయిన జ్ఞాపకాలు
భావనలు .... అంతరంగ అసంపూర్ణతలు
అక్షీకరించలేని .... ఆ మరణించిన కలం
సగం కాలి రాలిన సిగరెట్టు నుసి శబ్దం ....

శూన్యత యొక్క బూడిద మిగిల్చిన
నిశబ్దం శబ్దపు అశాంతి నీడలు
మాటలు రాని అంతరంగం
ఆత్మ జ్యోతిని కమ్ముకుపోవడాన్ని ....

గాల్లో దీపం లా అనుక్షణం కొట్టుకుంటూ
కాలం అడుగుజాడల్లో కదిలి
రోడ్డురోలరంత భారాన్ని మోసి
నలిగిన ఆత్మను .... కమ్మిన నీడలను ....

లోకమంతా ఎంతో ప్రశాంతంగా నిదురిస్తూ
నేలతల్లి ఒడే దిండుగా,
గాలి దుప్పటి కప్పుకుని .... మరి
ఈ ఊపిరితిత్తులే ఎందుకో శ్వాసించలేకపోతూ

Monday, November 5, 2018

నమ్మాలి మరి



నొప్పి పొరలల్లుకున్న
మనోభావనలతో
అస్తిపంజరంలా నడుస్తూ ఉన్న
ఒక
జీవఛ్ఛవం తో పడ్డాను
ప్రేమలో అని .... అంటే
నమ్మాలి మరి 


మాట్లాడుతున్న
ప్రతి సారీ
కృత్రిమ నవ్వొకటి
ముఖాన పులుముకున్నాననంటే
నేనెవర్నీ ద్వేషించడం లేదని
ప్రేమకు చావులేదని
అంటే ఒకవేళ 


నేన్నీగురించి ఆలోచించడం లేదని
ప్రేమ శక్తే
తృతీయ నేత్రమై
తెరుచుకుందనంటే నమ్మాలి మరి