Monday, September 17, 2018

పడమటి పొద్దు



భావోద్వేగాల భూతద్దంలోంచి
చూస్తున్నా .... నిన్ను
పగిలి చెదిరిన ముక్కల
శల్య అవాస్తవ వాస్తవికతను

చూస్తూ చూస్తూనే ఉన్నాను

నన్ను నేను కోల్పోతూ
కరిగిపోతున్నాను

శ్వాస ఆడటం లేదు.

ఔనూ .... ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది?
ఎందుకు ఈ విధ్వంసం?
ఎందుకు నేను నశించిపోతున్నాను?
ఎందుకు శూన్యమై పోతున్నాను?
ఎందుకు ఈ అయోమయ అసంతులన
భావనల్లో మునిగిపోతున్నాను? 




ఎందుకు
ఈ చిన్న కోరిక చిన్ని ఆశ

ఇప్పటికైనా
నీవు నాకు దూరంగా పారిపోవాలి అని
కనిపించనంత సూక్ష్మమై పోవాలని

బహుశ
ఊపిరి పీల్చుకోగలుగుతాననేమో 


Saturday, September 15, 2018

మొండిమదిలో



నేను నా భావాలను
సలసల కాలే
కొలిమిలో పడేసి
కాల్చేయ్యాలి

మున్ముందు
ఎలాంటి
భావోద్వేగాలకు
చోటివ్వకూడదు

మొండితేఱిపోవాలి
ఈ చర్మం .... ఇనుము లా
ఎలాంటి ఆనందం పొందే
అవకాశం లేకుండా  

కానీ

ఒక వింత తపన, ఎందుకో
ఇంకా శేషంగా .... నాలో
నీవు నన్ను చూసి
చిరునవ్వు నవ్వడం చూడాలి అని 

నాలో ఏదైనా కోరిక ఇంకా
మిగిలి ఉంది అంటే
ఆ కోరిక
సంతోషంగా చూడాలి నిన్ను అని

Tuesday, September 11, 2018

తడబాటు జీవితం




దాదాపుగా దూరంగానే
ఉంటున్నాము అందరమూ
ఏ మనిషికీ మరో మనిషితో
సంబంధం లేదు.

వీడని భ్రమల్లో తేలుతూ
....
అకారణ ఆలోచనలతో
క్షణక్షణమూ
ప్రయోజనాన్నే ఆశిస్తూ 

ఏ ఇరువురమూ సమానం
కామని తెలిసినా
అసంతులన అస్థిరత్వం ....
చేరువయ్యేందుకు
సర్దుబాటుకు ఇష్టపడము.   

ఆలోచించాల్సిన అవసరం
లేని చోటే
అతిగా ఆలోచిస్తాము.
ఎన్నో విషయాలు
చివరివరకూ

చివరికి

రక్త వాహికలు
తట్టుకోలేని ప్రవాహం
ఒత్తిడి
గుండెపోటు అధికమై
పగిలే రక్తనాళాలు

మాట్లాడే పలుకులోనూ
అభద్రతా భావన ....
మన ప్రతి మాట, కూలబోయే
పునాదుల్లేని కట్టడపు
తప్పుల గాలి ఇటుకే

ప్రతి రోజూ ప్రతి క్షణమూ
చూస్తూనే ఉన్నాము ....
ఎన్నో తడబాటు చర్యల్ని
ఇంకో కొత్త బాధకు
ఇంకొన్ని కొత్త కారణాల్ని 

కొత్త ఊహాతీత లోకం




ఇదే సరైన సమయం ....
సరంజామా అంతా సర్దుకుని బయల్దేరేందుకు కొత్త లోకానికి  
ఈ వీధిలోనే .... ప్రయాణం
దూరంగా కొండైమీదనుంచి
ఎంతో ప్రకాశవంతంగా కనిపిస్తున్నాడు సూర్యుడు

మనిషి మనిషిలా సూర్యుడై
స్వయంప్రకాశం తో బ్రతికితే ఎంత బాగుంటుందో 

నేను వెళ్ళాలి అనుకునే .... ఊహాతీత ప్రపంచం అది
అక్కడ మనిషి శూన్యుడు సర్వమూ .... 
ఎక్కడో లేని ఇక్కడా కాని ప్రపంచం    
ప్రతి క్రియకూ ప్రతిక్రియే పర్యవసానం కాని
కాలానికి మాత్రమే తెలిసిన బంగారులోకం .... అది  




ఆకాశం మాత్రమే అనుభూతి చెందగలిగిన
అందమైన బంగారు లోకం 
మనిషి విపరీత ఆలోచనల విశిష్ట నిర్మాణం .... 
అందం వనమై ఆనందం తాండవం చేసే
ఒక నూతన అనుభూతుల ధామం .... అది

ప్రతిదీ ప్రతి ఒక్కరూ పట్టించుకోని
ఎవరు ఎవరినైనా
వారి జీవితం కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించగలిగే 
ఏ సామాజిక కట్టుబాట్ల గోడలూ
ఎవరినీ ఇష్టానికి భిన్నంగా బంధించలేని ....

స్వేచ్చగా ఆలోచించగలిగే ....
ఎవరి కాళ్ళ మీద వారు నిలబడి నిండుగా శ్వాసించగలిగే
అస్పష్ట, నిరాకార, సూక్ష్మరూపులయ్యేలా  
కష్టాలు బాధలు అందువల్ల కలిగే నొప్పులు ను
శాశ్వతంగా వొదిలెయ్యగలిగేలా

ఆ ప్రపంచంలో మనిషి సమాధి స్థితి లో
తన్మయత్వం లో వ్రేలాడొచ్చు

బూత వర్తమానాల్లో మనిషి
మునిగి తెలుతూ ఊగిసలాడుతుండొచ్చు
చీకటి కాంతి తెరల మధ్య ....
అక్కడ తప్పులు దిద్దుకునేందుకు భూతం లోకి
వర్తమానం లోంచి .... ప్రయాణం సాధ్యమే 

Monday, September 10, 2018

నిరామయ(ప్రేమ)భావన




పోగొట్టుకోలేని
కావాలనుకుని పొందలేని
నిర్మలత్వం,
నిరాకారం నీవు     
ఎక్కడికి వెళ్ళినా
సర్వం నీవేలా ఉండి
ఆరంభమూ
అంతమూ కాని 
హృదయం
నిండిపోయిన
సమర్పణా భావన
అనుభూతివై  
ప్రతిచోటా ఉండి
కళ్ళతో చూడలేని
దైవత్వానివి, నీవు
గాలిలోనూ
నేలమీదా
అంతటా వ్యాపించిన 
బ్రహ్మాండం బ్రద్దలైన
నిశ్శబ్దం శబ్దానివి