కలో నిజమో
కాలం కరిగింది
నిశ్శబ్దం నన్ను ఆలింగనం చేసుకున్న భావన
నేను మునిగిపోతున్నాను ....
ఒక సరస్సులో రాయి పడినట్టుగా
శబ్దం లేకుండా, అలల అల్లరి లేకుండా,
లోతుల్లోకి ఇంకా లోతుల్లోకి జారి కరిగిపోతూ
నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం
మెల్లగా కరిగిపోతోంది.
ఒక పాత జ్ఞాపకంలా,
తెల్లని పొగలా మారి మాయమైపోతోంది.
నా ఆత్మ తుక్కలై తుక్కలు విడిపోతున్నాయి.
ఒక్కొక్క తుక్క దూరంగా తేలుతూ
నీటి అడుగుకు .... నిశ్శబ్దంగా చేరుకుంటూ
రోజు ముగిసింది ....
మిగిలిందేమిటంటే ఒక తేలికైన శ్వాస,
ఒక సున్నితమైన నిశ్శబ్దం,
మరియు నేను నన్నే దూరం నుండి చూస్తూ
అంతా కొత్తే
నిశ్శబ్దరాగం
కన్నీళ్లు ఆమె చెంపలను అల్లుకుని
.... మెల్లగా జారుతూ
అవి అతని పెదవులవైపు జారి ఆ బాధను
మౌనంగా పంచుకున్నాడు అతను
ఒక నిశ్చల ఆలింగనంలో, మౌనంగా
వారు ఒకరినొకరు గట్టిగా పట్టుకున్నారు.
ఆ ఇద్దరికీ తెలుసు,
ఆ గదిలో, వారి శరీరాలు, ప్రేమ మాత్రమే కాదు
ఒక దొర్లిపోయే వీడ్కోలూ వారి మధ్య ఉందని.
అతడి కన్నుల్లో బాధ ఈతేస్తూ,
ఆస్వాసం గాలిలా విరుస్తూ
ఆమె శిరోజాలతో ముడిపడుతూ ....
అతడు ఆమెను మరింత దగ్గరకు లాగాడు.
ఆమె పెదవులు కంపించాయి
అతడి ఊపిరి అసమానంగా మారి
ఆమె పెదవులు .... ఆ నిశ్శబ్ద క్షణంలో
అతడి పెదవులతో మెల్లగా జతవుతూ
ప్రత్యక్ష జ్ఞానం
కీళ్ళవాతంతో వంగిన ఆమె వేళ్లు
రంగు వెలిసిన తోలు కాగితం మడతలు విప్పి
.... పొదిగిన పొడిపొడి అక్షరాల కన్నీళ్ల, మాటల
మరకల అస్పష్టతను .... అనుభూతించాలి అని
కానీ, అంధత్వం ముదిరిన ఆమె కళ్లకు
ఏమీ కనిపించక పోయినా ....
ఆ కాగితం మడతల్లోని మనోభావనలు మాత్రం
అన్ని నాళ్ళ తర్వాత కూడా ....
పూర్ణ ప్రత్యక్ష జ్ఞానం పొందిస్తాయనే ఆశతో ఆమె
ఏకైక మార్గం
అనుకోని మార్పు
జీవితంలో ప్రవేశించినప్పుడు
నాకు తెలియకుండానే
ఒక ప్రశ్న ఉద్భవించింది.
ఇప్పుడే ఇది ఇలా
ఎందుకు జరుగుతుంది అని?
నేను నిర్మించుకున్న
ఏకాంత కట్టడంపై
ఇలా కూలిపోయేంత
తీవ్ర ప్రభావమా అని?
కళ్ళ ముందు ఒక్కసారిగా
పెద్దగా తెరుచుకుంది ప్రపంచం
నేను నిలబడే ఉన్నాను
అసహాయంగా ....
రక్షణ కోసం గోడలు లేకుండా
మార్గం చూపే చిహ్నాలు లేకుండా
కేవలం ఇతరుల మాటలు
మదిలో ఆశలు మాత్రమే మిగిలి
నేను సిద్ధంగా లేను
ఎప్పటికీ సిద్ధంగా ఉండను
కానీ ఎప్పటికైనా
ముందుకు వెళ్ళే ఏకైక మార్గం
దాటడమే
పైకి లేవాలి!
పడిన చోటు నుండే ....
అణిగిపోయాను, ఓడిపోయాను...
నా గొంతుకను నేను అణచుకోవడం తప్ప, నాకు వేరు దారి లేదు.
ఇప్పుడు నేను, నీ సాంగత్యానికి దూరంగా వెళ్ళాలి.
రేపు లేని ఒక మూలలో ....
నేను కేవలం ఒక నీడలా
వానలో తడుస్తూ నడుస్తున్నాను,
నిస్సత్తువగా, నీరసంగా ....
రాత్రి చలిలో వణుకుతూ,
చీకటిలో నా చూపును కోల్పోయి.
ఇది ఓడిపోయే సమయం.
నువ్వు ఆమె మమైకమైపోయి నవ్వుతూ
ఇక నువ్వు నాతో ఉండవు ....
కేవలం ఆమెతోనే
ఓటమి అంటే ఏమిటో నాకు పూర్తిగా అర్ధమైంది.
నువ్వు నాతో లేవని .... నువ్వు ఆమె వేరుకారని.
కానీ, ఇది ముగింపు కాదు.
ఇది కేవలం ఒక జ్వరం.
ఈ గోడను బద్దలుకొట్టుకుని నేను బయటపడాలి.
నేను పడిన చోటు నుండే .... పైకి లేవాలి!
కలగంటా
కలగంటా .... ఈ రాత్రి నిద్దురలో నీ గురించి
లోకం తప్పుపట్టేదేమో అనిపించే వాటి గురించి
నీ స్పర్శకై నేనెంతగానో ఆరాటపడతానో, ఆ స్పర్శకై
నీతోడి భవితకై నాకున్న ఆశ గురించి
కలగంటా .... ఆ కొత్త అనుభూతికై, నాలో కలిగే ఆ పులకింతకై
ఎంతో అపురూపం, నా పాలిట సర్వస్వం అనిపించే దానికోసం
నాకు పట్టలేని పరవశమిచ్చే, ఆ ఆనందం కోసం
తప్పకుండా నా జీవితాన్నే మార్చేస్తుందనే నమ్మకంకై
కలగంటా .... మనం పంచుకోనున్న తీపి గురుతులకై
ఒకరికొకరం పంచే ఆప్యాయతతో గడిపే సుందర క్షణాలకై
హృదయాన్ని ఉప్పొంగించే కలను నేను కంటా
కలల లోకం వీడగానే, అదే గుండెను ముక్కలు చేసే కలను కంటా
నే చెప్పేది ఓ కల కథనం
నన్ను ఉద్ధరించే ఓ కల, నన్ను విడిపించే ఓ కల ....
చాలా కాలంగా నాకిష్టమైన నాకు దూరమైన దాన్ని ....
నా జీవితం .... ఇప్పుడిలా వెలితిగా, తప్పుగా తోచే నా జీవితం
నిజమవ్వాలనే ఆశ, అయినా తీరదేమోనన్న సంశయం నింపే కల
ఏమైనా సరే, నేనెలా ఉన్నా, ఆశగా నేను ఎదురుచూసే కల
ఇది నా కలల కల, నాలోని ఓ స్వప్నం
ఈ కల, ఎప్పటికైనా నిజమైతే, వద్దనను ఏనాటికీ
క(అ)లలు
జీవితం ఒక ప్రవహించే ప్రవాహం
విభిన్న తీరాలకు తీసుకువెళ్తూ
అందుకే .... కాసింత సమయం తీసుకో
నీ గురించి నీవు కలలు కనేందుకు
నువ్వు ఏవిధంగా ఉండాలనుకుంటున్నావో
ఎవరిని
నువ్వు చూసేందుకు తహతహలాడుతున్నావో
వారికై .... కొంతసేపు కలలు కను
ఆ ఎవరో గురించి
నిన్ను చిరునవ్వుతో మురిపించే ఆ వ్యక్తి గురించి
నీవు చేయాలనుకున్న పనుల గురించి
ఈ ప్రపంచానికి
చివరిసారి వీడ్కోలు చెప్పే ముందు వరకూ
అన్ని విషయాల గురించీ కలలు కను
లక్ష్యసాధన
ఎప్పుడు ఎలా ఉన్నా, ఏది ఎదురైనా
వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా
ముందుకే సాగాలి
దారి ఏదైనా .... ఏది ఎదురైనా
ఎవరేమి అనుకున్నా
మన లక్ష్యం .... జీవితంపై గెలుపు
జీవితం ఒక సవాల్
ప్రతీ పరాజయమూ
ఒక పాఠం
సక్రమమైన సిద్ధతతో
విజయపదం వైపు
కదిలే క్రమంలో .... మనం
సమర్థతను కౌగిలించుకుని
సోమరితనం
దూరంగా పెడదాం
విజయసాధన .... గెలుపు కోసం
పాదాలకు బలమిచ్చి
ముందు ముందుకే కదులుదాం
నీవు నేను
నీ కళ్ళే .... అంతులేని
నేను మునిగిపోవాలి అనుకునే
లోతైన నిఘూడ సాగరం
నీ శరీరం .... సుదూరంగా
నేను పదే పదే, సంధ్య నుండి ఉదయం వరకు
అలలా వచ్చి తాకాలనుకునే తీరం
నీ ఆత్మ .... అనంత అగాధం
నా రహస్యాలన్నింటినీ
భద్రంగా దాచుకోవాలనిపించే అంతరాళం
నీ ప్రేమే .... నా నివాసం
నీ అలల తాకిడితో
నన్ను తీరం చేర్చే పరిపూర్ణత్వం
విరిగిన మనసు
ఏ ప్రయత్నమూ లేకపోయినా ....
మనసులు విరుగుతూ ఉంటాయి
చివరి ముద్దులో తడిపిన భావాలు
చెవిలో ఊగే గాలిలా
విసురుగా తాకే బాధగా మారి
కాలం నా కోసం నీ కోసం ఆగదు
మన ప్రేమకి రెక్కలు రావు
తాకాలన్న కోరిక లోపల ఉరకలేస్తూ
మధ్య మిగిలేది గాలి మాత్రమే
ఒక పాట .... రాగం లేకుండా
పాడే శక్తిని కోల్పోయినట్లు
పట్టుకోలేనంత త్వరగా
విడిపోతున్న క్షణాన్ని పట్టుకునే ప్రయత్నం ....
గాలిలో వేలాడే తలపులా
చీకటి కవిత
